“رای دادگاه بدوی”
حسب محتویات پرونده خانم ش. و آقای ش. شهرت هر دو و.ف. با وکالت آقای س. م. و خانم الف. ف. دادخواستی را به طرفیت آقای الف. و.ف. و با وکالت بعدی آقای ش. ص. به خواسته محکومیت خوانده به پرداخت اجرت المثل سه دانگ یک واحد آپارتمان به پلاک ثبتی … و … واقع در بخش 3 تهران از تاریخ 76/09/01 لغایت صدور حکم با جلب نظر کارشناس و کلیه خسارات قانونی که در جلسه اول خواسته را مطالبه اجرت المثل از تاریخ 76/09/01 الی 85/05/25 تقلیل داده است. وکلای خواهان توضیح داده اند که به دلالت کپی مصدق سند رسمی موکل آنها مالک سه دانگ ملک مذکور بوده و از تاریخ 85/05/25 آن را به خوانده صلح نموده است. اما خوانده در مدت تصرف قبل از صلح ،اجرت المثل ایام تصرف را پرداخت نکرده است. و لذا تقاضای صدور حکم به شرح خواسته در جلسه اول را دارند. وکیل خوانده دفاع نموده که موکلین ولی قهری خواهانها بوده و کل ثمن معامله ملک را شخصاً پرداخت نموده و در مدت اعلامی نیز خود متصرف ملک بوده و از آن استفاده کرده اند و لذا مستحق دریافت اجرت المثل نمی باشند. وکیل خواهانها دفاع نموده که خوانده به عنوان ولی قهری موکلین وظیفه داشته نفقه آنها و از جمله مسکن را مهیا نماید. دادگاه جهت احراز مالکیت خواهانها در تاریخ 76/09/10 تا 85/05/25 وضعیت ثبتی ملک را از ثبت اسناد استعلام و پس از احراز مالکیت خواهانها بر ملک از زمان مذکور جهت تعیین اجرت المثل ملک قرار ارجاع امر به کارشناسی صادر و در نهایت نظریه هیئت سه نفره کارشناس مصون از تعرض موجه باقی مانده است. النهایه دادگاه با توجه به دادخواست تقدیمی خواهانها – احراز مالکیت خواهانها بر سه دانگ ملک در تاریخ مذکور و اینکه از ناحیه خوانده دلیلی دال بر پرداخت اجرت المثل سهم خواهانها ارائه نشده است، خواسته خواهانها را ثابت دانسته مستنداً به مواد 515 – 198 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 237/050/000 ریال بابت اجرت المثل و مبلغ 10/086/000 ریال بابت خسارات دادرسی و حق الوکاله وکیل مطابق تعرفه در حق خواهانها را صادر می نماید. رای صادره حضوری و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می باشد.
