رأی وحدت رویه شماره ۵۳۴ مورخ ۱۳۶۹/۱/۲۱ هیات عمومی دیوان عالی کشور (صدور قرار عدم صلاحیت ذاتی در دعوی افراز املاک مشاع دارای سند ثبتی)

‌قرار عدم صلاحیت مذکور در بند 4 مادۀ 13 قانون تشکیل دادگاه‌های حقوقی یک و دو مصوب آذرماه 1364 به قرینه قرارهای
دیگری که در این ماده ‌احصاء شده‌اند ظهور در عدم صلاحیت نسبی و محلی دارد. زیرا این قرارها کلاً در دعاوی‌ای صادر می‌شود
که قابل رسیدگی ماهوی در دادگاه‌های دادگستری است در صورتی‌که قرار عدم صلاحیت ذاتی موضوع مادۀ 16 قانون اصلاح پاره‌ای از
قوانین دادگستری مصوب خردادماه 1356 در‌ پرونده‌هایی که باید در مراجع غیردادگستری مطرح و رسیدگی شود، صادر می‌گردد و از
شمول مادۀ 13 قانون مرقوم خارج است. بنابراین رأی شعبۀ 21‌ دیوان عالی کشور مبنی بر اعمال مادۀ 16 قانون موصوف که به قوت و
اعتبار خود باقی می‌باشد صحیح تشخیص می‌شود.خلاصهدادگاه­های
دادگستری در خصوص موضوعاتی که باید در مراجع غیردادگستری مطرح شوند، مثلاً دعوی افراز املاک
مشاعی دارای سند ثبتی، باید قرار عدم صلاحیت ذاتی صادر کنند.