رأی وحدت رویه شماره ۵۴۶ مورخ ۱۳۶۹/۱۱/۳۰ هیات عمومی دیوان عالی کشور (تعیین مرجع بررسی اعتراض به شمول یا عدم شمول اراضی کشت موقت)

‌تشخیص اراضی کشت موقت برطبق مادۀ 3 آیین‌نامۀ اجرایی قانون واگذاری زمین‌های دایر و بایر مصوب 8 آبان 1365 هیأت
وزیران، به هیأت‌ واگذاری زمین محول شده و در تبصرۀ این ماده تصریح گردیده که اعتراضات مربوط به شمول یا عدم شمول اراضی کشت
موقت، از طرف هیأت، بررسی ‌و در صورتی که اعتراض باقی باشد جهت رسیدگی نهایی به ستاد مرکزی واگذاری زمین ارجاع می‌شود.
آیین‌نامۀ مزبور در جلسۀ مورخ 15 شهریورماه 1367 مجمع تشخیص مصلحت نظام بررسی و تصویب گردیده و اعتبار اجرایی دارد.
بنابراین رأی شعبۀ 14 دیوان عالی کشور که بر مبنای این مصوبه‌ صادر گردیده صحیح تشخیص
می‌شود.خلاصهاعتراض به شمول یا عدم شمول اراضی کشت موقت، در
هیأت واگذاری زمین بررسی می‌شود و در صورت باقی ماندن اعتراض، رسیدگی نهایی با ستاد مرکزی واگذاری زمین خواهد بود.