رأی دادگاه حقوقی یک در مقام رسیدگی به شکایت از رأی قاضی موضوع ماده واحدۀ قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع
اجرای مادۀ 56 قانون جنگلها و مراتع مصوب 1367 اصطلاحاً «رسیدگی به اعتراض» میباشد نه «تجدیدنظر» و عنوان «تجدیدنظر»
در مادۀ 9 آییننامۀ اصلاحی آییننامۀ اجرایی قانون مذکور پس از کلمۀ «اعتراض» از باب تسامح در تعبیر است. بنابراین با
عنایت به مقررات موضوعۀ وقت (قانون تشکیلدادگاههای حقوقی یک و دو و قانون تجدیدنظر آراء دادگاهها) و اصل قابل تجدیدنظر
بودن آراء دادگاههای حقوقی یک در دیوان عالی کشور، تصمیم شعبۀ بیست و چهارم دیوان عالی کشور که بر این اساس صادر گردیده
صحیح و به اکثریت آراء تأیید میگردد.. ← مادۀ 4 قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب مصوب 1373 (اصلاحی 1381) و مواد
331 و 334 ق.آ.د.م.
رأی وحدت رویه شماره 6۰۱ مورخ ۱۳۷۴/۹/۲۷ هیات عمومی دیوان عالی کشور (جواز تجدیدنظرخواهی درمورد رأی قاضی موضوع قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی)