رأی وحدت رویه شماره 6۲۲ مورخ ۱۳۷۷/۱/۱۹ هیات عمومی دیوان عالی کشور (تذکر به قاضی دربارۀ اشتباه بیّن او در صدور رأی)

‌مقررات مادۀ 18 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب مصوب سال 73، تضمینی است در جهت تأمین صحت آراء محاکم و
عاری بودن احکام از ‌اشتباه و مستفاد از بند 2 مادۀ 18 قانون مزبور به قرینۀ جملۀ شرطیۀ مندرج در قسمت اخیر آن این است
که اشتباه در رأی صادره آن چنان واضح و بیّن‌ باشد که چنانچه به قاضیِ صادرکنندۀ رأی تذکر داده شود موجب تنبه وی گردد
لیکن حتمیت لزوم تذکر به قاضی صادرکنندۀ رأی و حصول تنبه او از آن‌ استنباط نمی‌شود. همین قدر که قاضی دیگری که شأناً و
قانوناً در مقامی است که می‌تواند بر اجرای صحیح قوانین نظارت نماید پی به اشتباه رأی صادره‌ ببرد و مطلب را کتباً و
مستدلاً عنوان کند مرجع تجدیدنظر را رأساً به اعمال مقررات تبصره ذیل مادۀ 18 مکلف می‌نماید و با این کیفیت رأی شمارۀ
120- 9/ 2/ 76 شعبۀ بیستم دادگاه تجدیدنظر استان تهران که با این نظر مطابقت دارد به اکثریت آراء صحیح و منطبق با
موازین قانونی تشخیص ‌می‌گردد.. ← تبصرۀ 2 ذیل مادۀ
18 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب مصوب 1373 (اصلاحی 1381).