نظر به اینکه مقررات مادۀ 18 قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب یکی از طرق فوقالعاده رسیدگی نسبت به
احکام قطعی است و تا زمانی که طریق عادی رسیدگی مفتوح باشد، مجالی برای ورود به مرحله رسیدگی فوقالعاده نیست و با
توجه به این که دادنامۀ غیابی، حکم غیرقطعی و قابل اعتراض و بعضاً قابل تجدیدنظرخواهی است و تا وقتیکه مهلت واخواهی
سپری نشده و یا به اعتراض و تجدیدنظرخواهی رسیدگی نشده باشد، اعمال مقررات مادۀ مذکور نسبت به رأی غیابی وجاهت قانونی
ندارد. بنا به مراتب حکم شعبۀ نهم دادگاه تجدیدنظر استان تهران که با این نظر مطابقت دارد، به اکثریت آراء اعضاء هیأت
عمومی دیوان عالی کشور تأیید میشود.. ← مادۀ 2 آییننامۀ اجرایی قانون اصلاح مادۀ 18 اصلاحی قانون تشکیل
دادگاههای عمومی و انقلاب، مصوب 1385. نیز ← آرای شمارۀ 674 و 689.
رأی وحدت رویه شماره 6۳۹ مورخ ۱۳۷۸/۱۱/۱۴ هیات عمومی دیوان عالی کشور (شرط رسیدگی به احکام در شعب تشخیص)