رأی وحدت رویه شماره 6۵۷ مورخ ۱۳۸۰/۱۲/۱۴ هیات عمومی دیوان عالی کشور (عدم ابطال دستور رئیس حوزۀ قضایی با اجرای
حکم کیفری)
اجرای حکم کیفری نمیتواند دستور قانونی رئیس حوزۀ قضایی را درمورد وصول وجهالکفاله ابطال نموده و یا رافع مسئولیت
کفیل باشد. به موجب مادۀ 136 مکرر قانون آیین دادرسی کیفری و مادۀ 140 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در
امور کیفری، در صورت احضار متهم و عدم حضور او بدون عذر موجه یا عدم معرفی وی از ناحیه کفیل یا وثیقهگذار، نامبردگان
مکلف به اجرای تعهد بوده و نسبت به وصول وجه التزام وجهالکفاله و یا ضبط وثیقه اقدام میشود و چنانچه هریک از افراد
مذکور نسبت به اجرای این امر معترض باشد، میتواند به جهات مندرج در مادۀ 116 قانون مزبور به دادگاه تجدیدنظر شکایت
کنند. بنابراین، اجرای حکم نمیتواند دستور قانونی رئیس حوزۀ قضایی را درمورد وصول وجهالکفاله ابطال نموده و یا رافع
مسئولیت کفیل باشد. بنا به مراتب آرای شعب 2 و 12 دادگاه تجدیدنظر به شمارههای 1319- 7/ 10/ 1378 و 384ـ 23/ 4/ 1379
که منطبق با این نظر است، به ا کثریت آرای اعضاء هیأت عمومی دیوان عالی کشور قانونی تشخیص میگردد. خلاصه اجرای حکم
کیفری نمیتواند دستور قانونی رئیس حوزۀ قضایی (دادستان) را درمورد وصول وجهالکفاله باطل نماید یا مسئولیت کفیل را از
بین ببرد.
