خلاصه 1) تصرف به عنوان وقف دلیل بر وقف است مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. 2) تصرف به عنوان
وقف قابل اثبات با شهادت شهود است.3) تصرف سابق ملکی به عنوان وقف،
امارۀ مالکیت متصرف فعلی را از بین نمیبرد مگر اینکه ثابت شود منشأ تصرف او غیرقانونی بوده
است.
صفحهی نخست
/
مخزن قوانین
/
رأی وحدت رویه شماره699 مورخ ۱۳۳۴/۴/۱۷ هیات عمومی دیوان عالی کشور (دلالت تصرف به عنوان وقفیت بر وقف)
رأی وحدت رویه شماره699 مورخ ۱۳۳۴/۴/۱۷ هیات عمومی دیوان عالی کشور (دلالت تصرف به عنوان وقفیت بر وقف)
