ماده 8- تخلفات اداری به قرار زیر است:
1 – اعمال و رفتار خلاف شوون شغلی یا اداری.
2 – نقض قوانین و مقررات مربوط.
3 – ایجاد نارضایتی در ارباب رجوع یا انجام ندادن یا تأخیر در انجام امور قانونی آنها بدون دلیل.
4 – ایراد تهمت و افترا، هتک حیثیت.
5 – اخاذی.
6 – اختلاس.
7 – تبعیض یا اعمال غرض یا روابط غیر اداری در اجرای قوانین و مقررات نسبت به اشخاص.
8 – ترک خدمت در خلال ساعات موظف اداری.
9 – تکرار در تأخیر ورود به محل خدمت یا تکرار خروج از آن بدون کسب مجوز.
10 – تسامح در حفظ اموال و اسناد و وجوه دولتی، ایراد خسارات به اموال دولتی.
11 – افشای اسرار و اسناد محرمانه اداری.
12 – ارتباط و تماس غیر مجاز با اتباع بیگانه.
13 – سرپیچی از اجرای دستورهای مقامهای بالاتر در حدود وظایف اداری.
14 – کمکاری یا سهلانگاری در انجام وظایف محول شده.
15 – سهلانگاری روسا و مدیران در ندادن گزارش تخلفات کارمندان تحت امر.
16 – ارائه گواهی یا گزارش خلاف واقع در امور اداری.
17 – گرفتن وجوهی غیر از آنچه در قوانین و مقررات تعیین شده یا اخذ هر گونه مالی که در عرف رشوه خواری تلقی میشود.
18 – تسلیم مدارک به اشخاصی که حق دریافت آن را ندارند یا خودداری از تسلیم مدارک به اشخاص که حق دریافت آن را دارند.
19 – تعطیل خدمت در اوقات مقرر اداری.
20 – رعایت نکردن حجاب اسلامی.
21 – رعایت نکردن شوون و شعایر اسلامی.
22 – اختفا، نگهداری، حمل، توزیع و خرید و فروش مواد مخدر.
23 – استعمال یا اعتیاد به مواد مخدر.
24 – داشتن شغل دولتی دیگر به استثنای سمتهای آموزشی و تحقیقاتی.
25 – هر نوع استفاده غیر مجاز از شوون یا موقعیت شغلی و امکانات و اموال دولتی.
26 – جعل یا مخدوش نمودن و دست بردن در اسناد و اوراق رسمی یا دولتی.
27 – دست بردن در سوالات، اوراق، مدارک و دفاتر امتحانی، افشای سوالات امتحانی یا تعویض آنها.
28 – دادن نمره یا امتیاز، بر خلاف ضوابط.
29 – غیبت غیر موجه به صورت متناوب یا متوالی.
30 – سوء استفاده از مقام و موقعیت اداری.
31 – توقیف، اختفا، بازرسی یا باز کردن پاکتها و محمولات پستی یا معدوم کردن آنها و استراق سمع بدون مجوز قانونی.
32 – کارشکنی و شایعه پراکنی، وادار ساختن یا تحریک دیگران به کارشکنی یا کمکاری و ایراد خسارت به اموال دولتی و اعمال فشارهای فردیبرای تحصیل مقاصد غیر قانونی.
33 – شرکت در تحصن، اعتصاب و تظاهرات غیر قانونی، یا تحریک به برپایی تحصن، اعتصاب و تظاهرات غیر قانونی و اعمال فشارهای گروهیبرای تحصیل مقاصد غیر قانونی.
34 – عضویت در یکی از فرقههای ضاله که از نظر اسلام مردود شناخته شدهاند.
35 – همکاری با ساواک منحله بعنوان مأمور یا منبع خبری و داشتن فعالیت یا دادن گزارش ضد مردمی.
36 – عضویت در سازمانهائی که مرامنامه یا اساسنامه آنها مبتنی بر نفی ادیان الهی است یا طرفداری و فعالیت به نفع آنها.
37 – عضویت در گروههای محارب یا طرفداری و فعالیت به نفع آنها.
38 – عضویت در تشکیلات فراماسونری.