رأی وحدت رویه شماره 6۷۴ مورخ ۱۳۸۳/۱۱/۶ هیات عمومی دیوان عالی کشور (عدم نسخ مادۀ 269 ق.م.ا. با مادۀ 614 قانون
مذکور)
تبصرۀ 2 مادۀ 269 قانون مجازات اسلامی و مادۀ 614 این قانون برای مرتکبین جرائم مذکور در این مواد، درصورتی که بزههای
ارتکابی سبب اخلال در نظم جامعه و یا خوف شده و یا بیم تجری مرتکب یا دیگران باشد، با شرایط مندرج در هریک از آنها،
مجازات تعیین کرده است و هریک از این دو ماده صرفاً جرائمی را شامل است که از آنها نام برده شده و تداخلی هم بین آنها
وجود ندارد. بنابراین، به نظراکثریت قریب به اتفاق اعضای هیأت عمومی دیوان عالی کشور، رأی شعبۀ اول دادگاه تجدیدنظر
استان سیستان صحیح و منطبق با موازین قانونی تشخیص میگردد. خلاصه مادۀ 614 ق.م.ا. مفاد
مادۀ 269 همان قانون را نسخ نمیکند زیرا جرائم
اعلامشده در دو مادۀ مذکور تداخلی با هم ندارند.
