در رانندگی وسائط نقلیۀ موتوری که بر اثر بیاحتیاطی، منتهی به قتل یا جرح یا نقص عضو گردد و دادگاه وقوع جرم
و تخلف راننده را احراز نماید که مستلزم پرداخت دیه و مجازات تعزیری باشد، باید نظر استنباطی خود را درمورد نوع دیه و
مجازات تعزیری توأماً به دیوان عالی کشور اعلام نماید و تفکیک تعیین دیه از مجازات تعزیری صحیح نیست. بنابراین رأی
شعبۀ چهاردهم دیوان عالی کشور که براساس این نظر صادر شده منطبق با موازین قانونی
است.خلاصهدر صورت احراز وقوع جرم و تخلف راننده در رانندگی
وسائط نقلیۀ موتوری و لزوم پرداخت دیه و تعزیر، دادگاه مکلف است نوع دیه و میزان تعزیر را
تعیین نماید.
رأی وحدت رویه شماره ۵۲۲ مورخ ۱۳۶۷/۱۲/۲۳ هیات عمومی دیوان عالی کشور (لزوم تعیین نوع دیه و میزان تعزیر در جرائم مربوط به وسائط نقلیۀ موتوری)