“رای دادگاه بدوی”
در خصوص اتهام آقای ف.پ. 27 ساله مجرد و مسلمان شغل طباخی اهل قزوین و ساکن –- آزاد با تودیع وثیقه، دایر به ارتکاب زنا، موضوع شکایت آقای ن. پ. و دخترش خانم خ. پ. ، دادگاه با توجه به اوراق و محتویات پرونده و تحقیقات انجام شده ونظر به انکار شدید متهم و با توجه به فقد دلیل شرعی و قطعی و اثباتی و با وجود شبهه و اجرای قاعده درء و نیز حاکمیت اصل برائت به استناد اصل ٣٧ قانون اساسی و ماده 4 قانون آیین داد رسی کیفری مصوب سال 1392 و ماده ١٢٠ قانون مجازات اسلامی مصوب سال١٣٩٢ اتهام نامبرده را در حد زنا ثابت و محرز ندانسته رأی بر برائت متهم یاد شده از بزه ی انتسابی صادر و اعلام می نماید، النهایه اتهام نامبرده دایر به رابطه نامشروع دون زنا با شاکیه با توجه به شکایت شکات و محتویات پرونده و تحقیقات انجام شده و اظهارات طرفین و مواجهه حضوری انجام شده در جلسه دادگاه و اقرار متهم به داشتن دوسال رابطه دوستی با شاکیه و دفاعیات بلاوجه وی و وکیل ایشان و سایر قراین و امارات موجود در پرونده، بزهکاری نامبرده را در حد رابطه نامشروع دون زنا، ثابت و محرز دانسته در نتیجه مستنداً به ماده 637 کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1375 و ماده 27 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 نامبرده را به تحمل 99 ضربه شلاق تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم می نماید و نظر به نحوه ارتکاب جرم و برقراری رابطه نامشروع و امیدوار نمودن شاکیه به ازدواج با وی و سپس انصراف آن و جهت جلوگیری از تجری مرتکب ولزوم صدور حکم به مجازات تکمیلی در اجرای مقررات ماده 23 «بند الف و تبصره یک »; قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 و به استناد آن نامبرده را به مدت یک سال اقامت اجباری در شهرستان نور آباد لرستان محکوم می نماید و در خصوص اتهام شاکیه خانم خ. پ. دایر به ارتکاب زنا، داد گاه با توجه به محتویات پرونده و تحقیقات انجام شده نظر به اینکه مشارالیها خود بزه دیده و شاکی بوده که در اجرای اصل 156قانون اساسی جهت تظلم خواهی و دارا بودن حق شکایت به مرجع قضایی مراجعه نموده و مطالبی را که در باب چگونگی ارتباط خویش با متهم اعلام نموده در جهت اثبات ادعا و شکایت خویش مطرح نموده که بلحاظ فقد ادله اثباتی برای داد گاه احراز نشده و اینکه شکایتی علیه وی نیز مطرح نگردیده فلذا در اجرای مقررات ماده 102 قانون آیین داد رسی کیفری مصوب سال 1392 حکم برائت نامبرده را صادر و اعلام می نماید. رای صادره حضوری بوده و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظراستان –- می باشد.
