سوال این است که آیا مادر می تواند فرزند را بدون اجازه پدر به بیرون از خانه برد؟ مرز میان «حق حضانت» و «حق ملاقات» کجاست و قانون در برابر لجبازی های والدین در دوران جدایی چه واکنشی نشان می دهد؟ بسیاری از مادران تصور می کنند برخورداری از حق حضانت، مجوزی برای قطع ارتباط پدر با فرزند است، اما واقعیت حقوقی چیز دیگری است. در این مقاله قصد داریم به بررسی دقیق تکالیف والدین در دوران حضانت و پیامدهای قانونی خارج کردن فرزند از دسترس طرف مقابل بپردازیم تا بدانیم قانون چگونه میان مصلحت طفل و حقوق والدین توازن برقرار می کند. آیا حق حضانت به معنای مالکیت مطلق بر فرزند است؟ سآیا مادری که اولویت نگهداری از کودک تا هفت سالگی را دارد، می تواند او را بدون اطلاع پدر به مکان نامعلومی ببرد؟
آیا اساسا زن می تواند فرزند خود را بدون اجازه پدر از خانه خارج کند؟
حسب قانون پدر و مادر هر دو در تربیت فرزند نقش دارند و هیچ یک بر طرف دیگر برتری ندارد. چرا که فرزند به هر دوی آن ها یعنی هم پدر و هم مادر نیاز دارد. بنابراین بر اساس قانون مدنی هر دو نسبت به فرزند دارای حق و حقوق و تکالیفی هستند. آنچه پر و واضح است آن است که در شرایط عادی پدر و مادر با یکدیگر مشغول تربیت فرزند خود هستند و با یکدیگر هیچ مشکلی ندارند.
مشکل اصلی آنجا ایجاد می شود که پدر و مادر با یکدیگر قهر بوده و دارای رابطه شکرآب هستند و یا قصد طلاق دارند. این هنگام مشکلات اندک اندک خودی نشان می دهند که یکی از آن ها همین نگه داری فرزند می باشد.
حسب قانون حضانت فرزند تا 7 سالگی با مادر است. پس از آن تا سن بلوغ که برای دختران 9 سال تمام قمری و برای پسران 15 سال تمام قمری است؛ حضانت با پدر می باشد. پرسش اصلی این است که آیا حضانت تا 7 سال دلیل بر این است که مادر می تواند هر کاری بخواهد بکند؟ آیا این سند قانونی مهر تایید خروج فرزند از منزل است؟
باید بگوییم که بر اساس قانون اگر خود زوجه منزل شوهر را بدون دلیل قانونی ترک کند عمل خلافی انجام داده و آثاری بر آن بار می شود. ما در این صورت به زن ناشزه می گوییم و دیگر زن نمی تواند از حق نفقه بهره مند شود. بنابراین عدم تمکین زن بدون داشتن معاذیر قانونی سبب نشوز زن می شود. حسب این تعاریف به طریق اولی زن نمی تواند فرزند خود را بدون اجازه شوهر از خانه بیرون برد؛ چرا که تربیت وظیفه هر دو آن ها می باشد.
حکم مادری که فرزند را بدون اجازه به بیرون برد چیست؟
ابتدا باید بگوییم که دو حالت قابل تصور است:
الف) زن و شوهر با یکدیگر زندگی می کنند: خب در این صورت اگر زن از خانه بدون اجازه مرد خارج شود مشمول عدم تمکین شده و نشوز در مورد آن صدق پیدا می کند. بنابراین خروج فرزند که در حضانت هر دو آن ها می باشد امری نادرست ست که اثراتی را به دنبال خواهد داشت.
ب) زن و شوهر از یکدیگر طلاق گرفته اند: در این حالت اگر حضانت با پدر بوده زن نمی تواند فرزند را بدون اجازه به محلی دیگر برد که پدر نتواند با فرزند ملاقات کند. چرا که این حق قانونی به پدر واگذار شده است. همچنین ممکن است حضانت با مادر باشد. باز هم این امر دلیلی نیست که زن بخواهد فرزند را به هر جایی که بخواهد ببرد. زیرا پدر حق ملاقات با فرزند خود را دارد.
بنابراین اگر مادر بدون اجازه پدر یا اجازه قانونی فرزند را از دسترس پدر خارج کند، به طوری که پدر دیگر نتواند با فرزند ملاقات داشته باشد، مادر محکوم می شود و این امر دارای ضمانت اجراهای حقوقی و کیفری است که در بخش بعدی به آن اشاره می شود.
ضمانت اجرای حقوقی و کیفری مادری که فرزند را بدون اجازه ببرد
بررسی حقوقی: حسب قانون دو ضمانت اجرا به میان می آید. یکی سلب حضانت و دومی انتخاب ناظر. که اینتخاب بین این دو با قاضی می باشد.
آنچه واضح است این است که اگر مادر بدون اجازه شوهر فرزند را به جایی برد که پدر نتواند با وی ملاقات داشته باشد قاضی می تواند حکم به سلب حضانت مادر دهد و حضانت را به پدر دهد. البته گرفتن حکم حضانت از مادر به این معنا نیست که حضنات فرزند را به پدر می دهند. چه بسا که پدر هم شایستگی حضانت را نداشته باشد و حضانت به ثالثی داده شود.
همچنین در قسم حقوقی ماجرا ممکن است که قاضی برای این امر ناظری تعیین کند. یعنی سلب حضانتی دیگر صورت نمی گیرد.
کیفری: حسب ماده 40 قانون حمایت خانواده اگر شخصی که حضانت را بر عهده ندارد از برگشت دادن فرزند خوددادری کند این احتمال وجود دارد که به بازداشت فرد منجر شود. این شرایط برای زمانی است که فرد از استرداد فرزند جلوگیری می کند.
اما اگر فرد از ملاقات فرزند با طرف دیگر جلوگیری کند مجازات نقدی رارد. منظور آن است که اگر حضانت با مادر باشد و وی نگذارد که فرزند با پدر خود ملاقات کند به جزای نقدی محکوم می شود.
شرایط دریافت حضانت مادر
اگر پدر مشاهده کند که مادر از حق حضانت خود سوء استفاده می کند یا به نحوی از انحاء مانع ملاقات فرزند با پدر می شود می توانددرخواست سلب حضانت بدهد. که در این صورت اگر قاضی تشخیص دهد که پدر قابلیت این را دارد که از فرزند خود نگهداری کند، حضانت را به او می دهد. در غیر این صورت حضانت را به فرد ثالثی می دهد.
سخن پایانی
فرزندان «ابزار تلافی» یا «گروگان» اختلافات میان والدین نیستند. قانونگذار با وضع ضمانت اجراهای سنگینی همچون سلب حضانت، تعیین ناظر و حتی مجازات های نقدی و بازداشت، تلاش کرده است تا حق طبیعی طفل برای بهره مندی از عاطفه هر دو والدین را تضمین کند. خروج بدون اجازه فرزند از منزل یا ممانعت از ملاقات، نه تنها یک تخلف قانونی با عواقب جدی برای مادر است، بلکه آسیب های روانی جبران ناپذیری به آینده کودک وارد می کند. بنابراین، بهترین مسیر حقوقی و اخلاقی، پایبندی به توافقات حضانت و احترام به حقوق طرف مقابل برای ملاقات با فرزند است تا از ورود به پیچ و خم های کیفری و سلب صلاحیت های قانونی پیشگیری شود.
خدمات گروه وکلای حق وران
گروه وکلای حق وران پاسخگوی نیازهای شما در مسائل مختلف حقوقی از قبیل بهترین وکیل خانواده در تهران و … می باشد. خدمات حق وران به صورت ارائه مشاوره حضوری، تلفنی، آنلاین می باشد.
مشاوره رایگان
اگر به دنبال دریافت اطلاعات بیشتر و پرسش و پاسخ یا وکلای حق وران هستید می توانید از لینک ( مشاوره رایگان) اقدام کنید.
مشاوره حضوری
برای مشاوره حضوری با گروه وکلای حق وران، می توانید با شماره های (۰۲۱۸۸۱۰۹۵۶۰) تماس بگیرید و وقت خود را رزرو کنید.
مشاوره حقوقی تلفنی و آنلاین
سریع ترین و بهترین راهکار برای حل مشکلات حقوقی و گرفتن راهکار مشاوره حقوقی است. تیم ما در طول روزهای کاری آماده پاسخگویی به شماست. با تماس با ما و یا رزرو وقت مشاوره، شما می توانید به صورت مستقیم با یک مشاور حقوقی ارتباط برقرار کنید. برای مشاوره باید از طریق لینک زیر (رزرو مشاور) اقدام به رزرو مشاوره نمایید. پس از پرداخت وجه مشاوره و دریافت شماره تماس وکیل، در اسرع وقت می توانید با وکیل مورد نظر ارتباط برقرار کنید.
دیدگاه کاربران
تا کنون دیدگاهی ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که دیدگاه خود را ثبت میکند!