ازدواج غیر حضوری

سلام علیکم

طبق ماده 1062 قانون مدنی ایران، عقد نکاح به واسطه ایجاب و قبول واقع می‌شود و قانون‌گذار صرفا بر «صراحت در ابراز قصد» تأکید دارد، نه لزوما حضور فیزیکی در یک مکان واحد. از منظر حقوقی، چنانچه هویت طرفین به‌طور کامل احراز شود و خللی در قصد و رضای آن‌ها وجود نداشته باشد، اجرای عقد از طریق وسایل ارتباطی نوین نظیر تماس تصویری، واجد وجاهت شرعی و قانونی است. با این حال، چالش اصلی در این نوع نکاح، «اثبات واقعه» در مراجع رسمی و قضایی در صورت بروز اختلاف است؛ چرا که صرفِ یک فایل ضبط شده یا اسکرین‌شات، سند رسمی محسوب نمی‌شود. برای پیشگیری از هرگونه تضییع حق یا ادعای انکار زوجیت در آینده، اکیدا توصیه می‌گردد اراده طرفین در قالب یک وکالت‌نامه رسمی تجلی یابد تا از بروز معضلات مربوط به اثبات رابطه زناشویی در محاکم جلوگیری شود. بنابراین، عقد از راه دور فی‌نفسه صحیح است، اما بدون ثبت رسمی، ریسک‌های حقوقی شدیدی به همراه دارد که می‌تواند بر حقوق مالی زوجه و نسب فرزندان تأثیر بگذارد.