حق فوری شفعه

سلام علیکم

شفیع باید هرچه سریع‌تر «اراده» خود را برای استفاده از حق اعلام کند.

در غیر این‌صورت می‌توان به طور ضمنی این تعلل را انصراف و اسقاط حق (صرف نظر کردن از حق) دانست.همچنان که در قانون مدنی ماده۸۲۲ آمده است: «حق شفعه قابل اسقاط است و اسقاط آن به هر چیزی که دلالت بر صرف نظر کردن از حق مزبور نماید واقع می‌شود.»در حقیقت این فوریت بر اساس شرایط و مقتضیات زمان صاحب حق و بر اساس فهم عرفی مشخص می گردد و قاضی است که آن را مشخص می کند.حق فوری شفعه به معنای حقی است که در صورت وجود چندین شفیع برای یک شخص، هر شفیع حق دارد که بلافاصله پس از مرگ شخص مورد نظر، بدون صدور حکم قضایی، تمامی اموال و دارایی‌های آن شخص را به شفیع دیگر منتقل کند.این حق در اسلام و قانون مدنی برخی کشورها به عنوان حق شفعه شناخته شده است.اگرچه حق فوری در برخی سیستم‌های حقوقی وجود ندارد، اما در بسیاری از کشورها، این حق به عنوان یکی از حقوق شفعه به شمار می‌آید.برای مثال، در حقوق ایران، حق فوری شفعه به صورت قطعی وجود دارد و شفیعین می‌توانند از این حق استفاده کنند.به طور کلی، حق شفعه به شفیع این امکان را می‌دهد که پس از مرگ شخص، بدون صدور حکم قضایی و بلافاصله، دارایی‌های آن شخص را به خود اختصاص دهد.در این حالت، سایر شفیعین از حق خود برای شفعه استفاده نخواهند کرد و تنها شفیع فوری از این حق استفاده خواهد کرد.به منظور استفاده از حق شفعه، شفیعین باید قبل از مرگ شخص مورد نظر با هماهنگی کامل با یکدیگر باشند و برای منع از بروز اختلافات و ابهامات در آینده، بهتر است توافق نامه‌ای را در این زمینه تنظیم کنند.