عدم برقراری رابطه جنسی توسط شوهر

سلام علیکم

امتناع زوج از برقراری رابطه جنسی متعارف، چنانچه منجر به سختی غیرقابل تحمل برای زوجه گردد، از مصادیق بارز «عسر و حرج» موضوع ماده 1130 قانون مدنی است. در این شرایط، زوجه می‌تواند با تقدیم دادخواست طلاق، مدعی شود که ترک وظایف زناشویی توسط مرد، ادامه زندگی مشترک را برای وی با مشقت روحی و جسمی همراه کرده است. دادگاه خانواده در این موارد، موضوع را جهت بررسی تخصصی به «پزشکی قانونی» ارجاع می‌دهد تا وجود ناتوانی جنسی فیزیکی (مانند عنن) یا اختلالات روانی و سردمزاجی زوج بررسی گردد. چنانچه ناتوانی از نوع «عنن» باشد، تحت شرایطی حتی حق «فسخ نکاح» برای زوجه ایجاد می‌شود که متفاوت از طلاق بوده و تشریفات خاص خود را دارد. اما در صورت امتناع ارادی یا سردمزاجی حاد، اثبات استمرار این وضعیت (معمولا بیش از چهار ماه) و عدم امکان درمان، راه را برای صدور حکم طلاق به درخواست زوجه هموار می‌سازد. جنابعالی برای اثبات ادعا می‌توانید به شواهدی نظیر اقرار زوج در جلسات مشاوره، شهادت شهود بر اختلافات ناشی از این موضوع و نظریه کارشناسی پزشکی قانونی استناد نمایید. حاکم شرع در صورت احراز عسر و حرج، زوج را مجبور به طلاق نموده و در صورت امتناع وی، خود اقدام به صیغه طلاق می‌نماید. مهریه زوجه نیز در این نوع طلاق کماکان بر ذمه زوج باقی است و ترک رابطه جنسی مانع از دریافت آن نخواهد بود.