رأی وحدت رویه شماره 6۰۰ مورخ ۱۳۷۴/۹/۱۲ هیات عمومی دیوان عالی کشور (امکان تجدید‌نظرخواهی شاکی خصوصی درمورد حکم برائت متهم)

‌نظر به این‌که مفاد مادۀ 21 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب در خصوص آرایی که قابل تجدیدنظر در دیوان
عالی کشور است به لحاظ اهمیت ‌خاصی که قانون‌گذار به حفظ و صیانت دماء نفوس قائل است، نظر به مجازات مندرج در قانون
داشته نه کیفری که مورد حکم دادگاه قرار می‌گیرد و‌ قابلیت تجدیدنظر آراء این دادگاه‌ها نسبت به موارد مذکور در مادۀ 21
مرقوم، مشروط به محکومیت نیست؛ بلکه به طور اطلاق ناظر است به ‌محکومیت یا برائت و طبق بند «ب» مادۀ 26 قانون مزبور از
جمله اشخاصی که در موارد مذکور در این قانون حق درخواست تجدیدنظر دارند شاکی خصوصی یا نمایندۀ قانونی او می‌باشد و
اعمال این حق درمورد حکم برائت منع صریح قانونی ندارد. بنا به مراتب، پذیرش صلاحیت رسیدگی به‌ درخواست تجدیدنظر از
برائت متهم به قتل در شعبۀ 27 دیوان عالی کشور منطبق با جهات قانونی تشخیص و به اکثریت آراء تأیید
می‌شود.خلاصهاگر در جرائمی که رسیدگیِ تجدیدنظر آنها با دیوان عالی
کشور است، حکم به برائت متهم داده شود، شاکی خصوصی می‌تواند در
دیوان عالی کشور تجدیدنظرخواهی کند. (نیز ← رأی شمارۀ 614، ص 146).