رأی وحدت رویه شماره ۵۶۲ مورخ ۱۳۷۰/۳/۲۸ هیات عمومی دیوان عالی کشور (دایرۀ حقوق مدعی خصوصی در تجدیدنظرخواهی)

مادۀ 34 قانون تشکیل دادگاه‌های کیفری یک و دو و شعب دیوان عالی کشور مصوب تیرماه 1368 به شاکی یا مدعی خصوصی حق
داده است که ‌نسبت به حکم برائت متهم در صورت وجود جهات تجدیدنظر مذکور در قانون تعیین موارد تجدیدنظر احکام دادگاه‌ها و
نحوۀ رسیدگی آنها مصوب 14 مهر‌ماه 1367 تجدیدنظر بخواهد و مقررات این ماده شامل موردی نمی‌شود که دادگاه‌های کیفری پس از
تشخیص نوع جرم حکم بر محکومیت‌ متهم صادر نمایند. بنابراین رأی شعبۀ 12 دیوان عالی کشور که درخواست تجدیدنظر اولیاء دم از
حکم محکومیت متهم به پرداخت دیه را نپذیرفته صحیح و منطبق با‌ موازین قانونی
است.خلاصهمدعی خصوصی تنها می‌تواند دربارۀ حکم برائت
متهمتجدیدنظرخواهی کند و دربارۀ حکم دادگاه کیفری مبنی بر
محکومیت متهم چنین حقّی ندارد. (نیز ← آرای شمارۀ 600 و 614، صص 144، 146).